Ultranauka, czyli w jaki sposób przyswajać wiedzę niezwykle szybko i skutecznie?

Dobrze znana zasada „ucz się przez całe życie” to dla wielu osób klucz do ciągłego poszerzania swoich horyzontów i zdobywania nowej wiedzy w swoim tempie. A co by było, gdybyśmy język obcy umieli opanować w kilka miesięcy? A cały program studiów przerabialiśmy w nie dłużej niż rok? Czy takie rzeczy są w ogóle możliwe? Owszem, realizując zasady ultranauki. Czym jest ultranauka? Jak zacząć uczyć się w tak błyskawiczny sposób? Czy ultranauka jest dla każdego?

 

 

Ultranauka – czym jest?

 

Ultranauka to metoda zdobywania wiedzy i uczenia się, którą opracował znany pisarz Scott H. Young na bazie dziesiątek biografii naukowców oraz przedsiębiorców. Young w dziełach doszukiwał się podejścia tych wybitnych osób do uczenia się. Z przeczytanych materiałów wyodrębnił szereg przydatnych zasad i założeń, które następnie przekuł w pakiet zasad, nazwanych przez siebie ultranauką.

Co daje nam ultranauka? To umiejętność efektywnego przyswajania dowolnej wiedzy lub umiejętności w błyskawicznym czasie, bez udziału nauczycieli czy osób edukujących nas. U podstaw założenia ultranauki stoi samonauczanie. Czy istnieją konkretne umiejętności lub kompetencje, które możemy przyswoić, stosując ultranaukę? Nie, jest to strategia, która zakłada naukę wszystkich dziedzin wiedzy, nawet tych z obszaru IT.

Owocem pracy Scotta H. Younga jest książka pod tytułem „Zostań ultrasamoukiem. Jak mistrzowsko opanować twarde umiejętności w zadziwiająco krótkim czasie” która opisuje wszystkie założenia strategii i przygotowuje każdego z nas do zwiększenia efektywności uczenia się.

 

 

Podstawowe zasady ultranauki

 

Istnieje kilka podstawowych zasad, które umożliwiają nam skuteczne rozpoczęcie przygody z ultranauką. Wszystkie zasady są bardzo szczegółowo opisane w książce napisanej przez autora strategii nauki, my jednak postaramy się wyróżnić najważniejsze z założeń ultranauki:

  • Mapa nauczania – 10% czasu poświęćmy na zaplanowanie materiałów do nauki. Dlaczego chcemy się tego nauczyć? Czego konkretnie chcemy się nauczyć? Jak chcemy zdobyć tę wiedzę? Jeśli będziemy mieli jasną wiedzę na temat tego, jak dojść do pożądanego stopnia kompetencji, sama nauka przebiegnie znacznie efektywniej.
  • Przywoływanie z pamięci – Wypracowanie w sobie metody, która pozwoli nam szybko wywołać z pamięci dane zagadnienie lub skrawek wiedzy. Metodę tą należy sobie samodzielnie ustalić, spośród wielu dostępnych rozwiązań jak fiszki, skojarzenia czy narzędzia ćwiczące naszą pamięć.
  • Feedback – Stale weryfikujemy, co nie wychodzi nam dobrze w stosowaniu ultranauki. Warto nawiązać kontakt z innymi ultrasamoukami, którzy są w stanie zauważyć słabe punkty naszej strategii i poprawić ją nieco.
  • Eksperymenty z nauką – Nie każda wiedza przyswaja się w równym stopniu. Warto, siadając do danego materiału poeksperymentować z różnymi sposobami przyswojenia wiedzy i zweryfikować, która z nich przynosi najlepsze efekty.

 

 

Czym różni się nauka od ultranauki?

 

Pora wyjaśnić, czym tak naprawdę ultranauka różni się od tradycyjnej nauki. Te 3 cechy sprawiają, że ultranauka staje się znacznie bardziej efektywną i wydajną metodą przyswajania wiedzy.

Mowa tu przede wszystkim o samodzielnym kierowaniu swoim rozwojem. To my wybieramy dziedzinę wiedzy, w której chcemy się specjalizować, my wybieramy materiały, z których będziemy korzystać. Nie odpowiadamy przed nikim – uczymy się sami dla siebie. Druga różnica to strategia nauki. Strategia pozwala nam podejść do nauki w sposób inteligentny i zaplanowany, a przez to znacznie bardziej efektywny.

Trzecią różnicą jest intensywność samej nauki. Maksymalizacja efektów nauki uzależniona jest od podejmowania wytężonych sesji nauki, wykraczających poza standardy znane w dotychczasowych metodach nauczania. Działanie na granicy możliwości jest warunkiem koniecznym do głębokiego przyswajania wiedzy, które jest najważniejszym celem ultranauki.

 

 

Jak zostać ultrasamoukiem?

 

Nauczenie się metody ultranauki może być wyzwaniem dla wszystkich osób, które dotychczas w zupełnie inny sposób podchodziły do tematu przyswajania wiedzy. Tak intensywna nauka na samym początku może wywołać w nas zniechęcenie i poczucie bezsensowności. Warto jednak już od samego początku wychodzić  założenia, że bardzo intensywna nauka jest warunkiem koniecznym do efektywnego przyswajania nowych umiejętności.

Dla osób, które pragną spróbować swoich sił w ultranauce, poleca się zapoznać z dziełem autora tej metody –  „Zostań ultrasamoukiem. Jak mistrzowsko opanować twarde umiejętności w zadziwiająco krótkim czasie”. To właśnie w tym dziele ujawnione są wszystkie zasady strategii ultranauki, ale też wskazówki, jak rozpocząć produktywne przyswajanie wiedzy.

 

 

Jak praktykować ultranaukę?

 

Co, gdy rozpoczęliśmy już przygodę z ultranauką i zdecydowaliśmy, że jest to metoda, którą chcemy kontynuować? Warto praktykować pewne działania, które będą rozwijały w nas kompetencje niezbędne do bycia jeszcze lepszym ultrasamoukiem.

Przede wszystkim ciągle rozwijamy swoje umiejętności koncentrowania się. To bardzo ważne, by ultranauka była procesem niezmąconym żadnymi innymi działaniami, jak przeglądanie social mediów, czy okazjonalnym spojrzeniem w telefon. Podczas sesji z nauką identyfikujemy wszystkie słabe punkty, które oddalają nas od bycia mistrzem w ultranauce. Najczęstszym problemem jest trudność z zapamiętywaniem poszczególnych informacji. Dowiedzmy się, z czego ten problem wynika i spróbujmy go wyeliminować.

 

 

Czy ultranauka jest dla każdego?

 

Choć metoda jest na tyle uniwersalna, że każdy może zastosować w swoim życiu strategię ultranauki, to jednak w praktyce nie wszyscy będą w stanie na dłuższą metę realizować założenia ultranauki. To strategia, która wymaga bardzo dużego poświęcenia i odpowiednich umiejętności planowania.

Jeśli w ciągu dnia nie mamy na tyle wolnego czasu, by oddać się kilkugodzinnym sesjom nauki, nie możemy dziwić się, że nie przyswajamy wiedzy szybciej i efektywniej. To samo tyczy się osób, które mają problem z koncentracją. Wprawdzie można wypracować w sobie nawyk całkowitego zamykania się na świat zewnętrzny, jednak nie wszyscy będą czuć się w takim trybie nauki komfortowo.